این هم خبرهایی از ملکه اسبق ایران
فرح پهلوي ، بازيگر فيلم "شورشي و شهبانو"
فرح پهلوي ، آخرين همسر محمد رضا پهلوي ، ديکتاتور سابق ايران ، قرار است براي نخستين بار در فيلمي مستند در خصوص زندگي خودش به کارگرداني ناهيد پرسون ، يک کمونيست سابق ايراني ، ايفاي نقش کند.گزارش بي بي سي را در اين مورد بخوانيد:
روزنامه بريتانيايي اينديپندنت در شماره روز جمعه، 9 ژانويه گزارشي در مورد ساخت يک فيلم مستند در باره زندگي فرح پهلوي، همسر شاه سابق ايران، چاپ کرده است.
در اين گزارش که با عنوان "شورشي و شهبانو" و به قلم جفري مک ناب انتشار يافته، آمده است که فرح پهلوي، ممکن است به شکلي دور از انتظار يکي از ستارگان فستيوال فيلم ساندنس باشدکه در ماه ژانويه در آمريکا برگزار مي شود. در اين گزارش آمده است که فرح پهلوي پس از اصرار زياد، با درخواست هاي مکرر اين روزنامه براي گفتگو پيرامون فيلم مستندي در باره خود موافقت کرده است.
اين فيلم به کارگرداني ناهيد پرسون تهيه شده که از کمونيست هاي سابق ايران است که در سال هاي نو جواني خود براي سرنگوني حکومت شاه مبارزه مي کرد.
ايندپندنت مي نويسد که قاعدتا بايد انتظار داشت اين دو زن - يعني همسر يک پادشاه سابق و يک انقلابي سابق - از يکديگر متنفر باشند اما در واقع، اين دو وقتي با يکديگر روبرو شدند دريافتند که وجوه مشترک آنان به مراتب بيش از آن است که تصور مي کردند.
هر دو زن مادر هستند، در تبعيد (شهبانو فرح در پاريس و پرسون در سوئد) زندگي مي کنند، زناني مصيبت ديده اند (برادر نوجوان پرسون در روزهاي اول برقراري حکومت اسلامي در ايران اعدام شد)، هر دو دلتنگ سرزميني هستند که ترک گفته اند و از شرايط جامعه ايران تحت حکومت محمود احمدي نژاد، سي سال پس از انقلاب و جمهوري اسلامي، احساس ياس مي کنند.
فرح پهلوي در مصاحبه با گزارشگر اينديپندنت گفته است که "ناهيد پرسون يک ايراني و يک زن است و اگرچه مي دانستم که ديدگاه سياسي او با من تفاوت دارد، فکر کردم که لازم است در مقطعي با يکديگر گفتگو کنيم و اختلاف و تلخکامي خود را براي ابد نگاه نداريم و به همين دليل بود که دعوت او براي شرکت در اين فيلم را پذيرفتم."
ايندپندنت مي نويسد که فرح پهلوي در سال 1979 همراه با همسرش از ايران خارج شد و براي بسياري از مخالفان حکومت سلطنتي سابق، نماد رژيمي متهم به نقض حقوق بشر و سرکوب آزادي بيان است در حاليکه براي هوادارانش، حلقه ارتباط با نظامي محسوب مي شود که اميد دارند بار ديگر به ايران بازگردد.
به نوشته اين روزنامه، در بخش هايي از فيلم، کارگردان از فرح پهلوي تصويري شبيه به يک نوعي ماري آنتوانت معاصر ترسيم مي کند و عکس ها و فيلم هاي مربوط به تاجگذاري را در کنار فيلم هاي خبري راجع به تبعيد اجباري به خارج و تظاهرات خياباني و به آتش کشيدن تصاوير ملکه سابق ايران قرار مي دهد تا به اين ترتيب، تغييرات شگفت در زندگي ستاره فيلم را به تصوير بکشد.
در ادامه اين مطلب آمده است که فرح پهلوي مي دانست که به محض موافقت با شرکت در فيلم ناهيد پرسون، قادر نخواهد بود چگونگي ارائه تصويري را که از او ساخته مي شود کنترل کند و خود او مي گويد که کارگردان دوربين و اختيار تدوين فيلم را در دست داشت.
به نوشته اينديپندنت، فرح پهلوي حتي پس از آغاز فيلمبرداري هم ترديدهايي داشت و در طول اين فيلم، گاه به نظر مي رسد که مايل است کار را قطع کند و خود در اين مورد مي گويد "پس از همه اين سال ها و فراز و نشيب هاي زندگي و مصاحبه هايي که داشته ام، بازهم کاملا نسبت به نتيجه فيلم مطمئن نبودم و همانطور که در فيلم هم ديديد، در يک مرحله خسته شده بودم و اطمنيان نداشتم که کار درستي کرده ام اما بعد تصميم گرفتم به کار ادامه دهم زيرا، در نهايت، من براي بيست سال ملکه کشورم بودم و هرچند سي سال را در خارج زندگي کرده ام، هنوز هم احساسم براي کشورم برجاست."
فرح پهلوي مي دانست که ناهيد پرسون به شدت با رژيم شاه مخالف بود اما مي گويد که کارگردان در زمان انقلاب تنها يک نوجوان بود و مي افزايد که پرسون "از يک خانواده بسيار فقير است و جوانان در آن سن و سال، معتقد بودند که کمونيسم به آنان خوشبختي و برابري مي دهد و به همين دليل من هنوز هم نسبت به جوانان در ايران احساس همدردي مي کنم."
اينديپندنت مي افزايد که فرح پهلوي همچنان به خاطره همسرش وفادار است و در نظر ندارد براي آنچه که برخي زياده روي هاي رژيم شاه دانسته اند عذرخواهي کند اما در اين فيلم، ناهيد پرسون مردي را نشان مي دهد که در زندان هاي زمان شاه شکنجه شده بود و مي گويد "اگر کساني که فرياد زنده باد فرح سر داده اند واقعيت را بدانند، چنين شعاري نخواهند داد."
کارگردان فيلم همچنين مصاحبه مطبوعاتي ملکه سابق ايران در برلين را در فيلم گنجانده است که مي پذيرد که در زمان شاه، در ايران فقر وجود داشت و مي گويد که "زندگي در ايران آن زمان بي عيب و نقص نبود" اما هم او و هم کارگردان تاييد مي کنند که نقض حقوق بشر در ايران امروز به مراتب بدتر از زمان شاه است.
نويسنده گزارش اينديپندنت مي نويسد که آنچه که فيلم "ملکه و من" را به اثري تاثير گذار تبديل مي کند دوستي غير متعارفي است که در جريان ساخت آن، بين اين دو زن فيلم شکل مي گيرد، و هرچند فيلم ساز نگران آن بود که تحت تاثير حسن سلوک فرح پهلوي قرار گيرد و در مقابل، فرح پهلوي نيز مي دانست که اين فيلم به سادگي مي توانست به يک وسيله تخريبي مبدل شود، اما هر دو نفر بر سوء ظن متقابل خود غلبه مي کنند و هنگامي که رو در رو قرار مي گيرند، نمي توانند از احساس علاقه متقابل بگريزند.
پرسون در جريان ساخت فيلم دريافت که فرح پهلوي از آثار قبلي او (از جمله مستندهايي مانند "خودفروشي در پشت حجاب" و "يک مرد - چهار زن") آگاه است و مي گويد "زماني که او [فرح پهلوي] را ملاقات کردم، ديدم که او هم يک فرد عادي است."
ملکه سابق ايران در مورد برداشت خود از اين فيلم مي گويد "تصور مي کنم که فکر نويي است و مهمتر از همه اينکه در نهايت، پيامي مثبت را در بر دارد" و مي افزايد "فکر مي کنم که فيلم، منصفانه تهيه شده است اما البته، ناهيد امکان آن را داشته تا به تنهايي در فيلم صحبت کند و نظرش را بيان دارد در حاليکه همين فرصت به من داده نشده است."
نويسنده گزارش اينديپندنت مي افزايد که مستند "ملکه و من" قطعا باعث قطبي شدن افکار عمومي خواهد شد زيرا احتمالا طرفداران فرح پهلوي شرکت نماد نظام مورد حمايت خود در فيلم يک کارگردان کمونيست را با سوء ظن تلقي مي کنند، و در مقابل، همکاران ناهيد پرسون هم ممکن است بپرسند به چه دليل در اين فيلم نسبت به نماد رژيمي که مورد نفرت آنان است همدردي نشان داده است.
فرح پهلوي خود نسبت به ديدگاه هاي متضاد نگرشي فيلسوفانه دارد و مي گويد "بايد به نظرات هم وطنانم گوش بدهم و نمي توانم از طرف آنان اظهار نظر کنم" و مي افزايد که از شخصي پرسيدند رمز موفقيت چيست و او گفت که رمز موفقيت را نمي داند اما رمز شکست اين است که بکوشيم رضايت همه را به دست آوريم.
فرح پهلوي مي گويد در نظر ندارد براي ديدن اين فيلم در فستيوال ساندنس حضور يابد و توضيح مي دهد که "اين فيلم ناهيد است و واقعا فکر نمي کنم که مناسب باشد در اين فستيوال ها حضور يابم اما براي ناهيد آرزوي موفقيت دارم
حقوقدان اسرائيل «خانم دوريت شموئيلي» - که وجه شهرتش مبارزه با قاچاق انسان است – در مصاحبهاي با اورشليم پست اظهار داشت: هيچ کشور، فرقه و مذهب اجازه قاچاق انسان و حمله به هويت و تشخص انسانها را نميدهد اما در هر گوشه قلمرو رژيم صهيونيستي فضيلت دختران جوّان برباد داده ميشود. قوانين رژيم نيز با صراحت تمام از قاچاق انسان حمايت ميکنند. اين رژيم بعد از پاکستان دومين کشوري است که در ظاهر براساس ايدئولوژي به وجود آمده است.اما در قلمرو اين رژيم فيلمهاي سکس توليد ميشود و چندين بانک و باشگاه ايجاد شده تا براي رام کردن حکام و افسران عياش و شرابخوار کشورهاي گوناگون «نيرو» تربيت کنند.
رهبران فرقه منحرف بهائيت براي به انحراف كشانيدن جوانان و تبليغ بهائيت از شگردهاي خبيثانه اي استفاده مي كنند.